Εθνική περηφάνεια

Πίσω από τις λέξεις, σίγουρα, κρύβεται ο Αλέξης.

Όλη αυτή η έντονη διαμάχη για το άν θα έπρεπε και πως θα έπρεπε να νιώθω περήφανος μου δημιουργεί ανάγκη για Malox. Μια μικρή στομαχική δυσφορία· αναμνήσεις του χθεσινού μου δείπνου.

Υπάρχουν αυτοί που υποστηρίζουν πως το έθνος θα έπρεπε να νιώθει περήφανο για το ένδοξο παρελθόν του και ώς εκτούτου, ευκαιρίας δοθήσεις, μου τονίζουν, φωνάζοντας, πόσο σημαντική και συμπαντική ήταν η συμβολή του λαού μας στην παγκόσμια ιστορία.

Από την άλλη υπάρχουν αυτοί που δηλώνουν πως η ιστορία δεν είναι γραμμένη σύμφωνα με τα γεγονότα και θα έπρεπε να ντρέπομαι αντί να νιώθω περήφανος για την καταγωγή μου.

Ε λοιπόν, ούτε η μία άποψη δεν με εκφράζει ούτε η άλλη.

Εγώ και σίγουρος είμαι ότι η ιστορία πρέπει να αναθεωρηθεί και περήφανος θέλω να νιώσω για την πατρίδα μου.

Η Ιστορία (με το Γιώτα κεφαλαίο) πρέπει να ξαναγραφτεί γιατί, όσο καλύτερη δουλειά έκαναν τα τζιμάνια του Καποδίστρια τόσο πιο ξεκάθαρα προσχεδιασμένη για να προκαλέσει εθνικό ρίγος, είναι. Ποιός είναι αυτός που θα διαφωνήσει με την ανάγκη της εποχής για προσδιορισμό του ελληνικού γένους προκειμένου να δημιουργηθεί ομοψυχία; Από την άλλη ποιός είναι αυτός ο 'μελετητής της ιστορίας' που δεν παραδέχεται ότι εφ΄όσων αυτή η ανάγκη καλύφθηκε, τώρα σιγά σιγά πρέπει να μάθει ο κόσμος την αλήθεια;

Και είμαι βέβαιος ότι η αλήθεια στην ιστορία, η τόσο δυσεύρετη αλήθεια, κρύβεται στις πηγές. Και κρύβεται πίσω από το δάκτυλό της. Δεν είναι λοιπόν τόσο δύσκολο να τη βρεί κανείς, όσο δύσκολο είναι να την παραδεχτεί.

Από την άλλη , μου είναι σχεδόν ξεκάθαροι οι λόγοι που πρέπει να με κάνουν να νιώσω περήφανος για την πατρίδα μου. Απλά τελευταίος σε προτεραιτότητα είναι ο λόγος της συμβολής των προγόνων μου προς την σημερινή κοινωνική εξέλιξη.

Εγώ θέλω να νιώσω περήφανος, όχι για το τι πρόσφεραν οι πρόγονοί μου στο κόσμο, αλλά για το τί μπορεί (και μπορεί), να προσφέρει ο λαός μου στον κόσμο ΣΗΜΕΡΑ.
Για το τί μπορεί η χώρα μου να προσφέρει σ' εμένα.

Πόσο περήφανος θα ένιωθες έλληνα άν όλοι σε ζήλευαν για τις παροχές που σου προσφέρει το κράτος σου σήμερα;
Αν το ασφαλιστικό ήταν τόσο όσο το περιγράφει ο κατά τα άλλα άψογος ασφαλιστικός νόμος;
Το σύστημα υγείας ήταν δωρεάν και το καλύτερο στον κόσμο;
Το συνταξιοδοτικό ήταν τόσο ισχυρό που θα μπορούσε να ενισχύσει όλους τους πολίτες από την ηλικία των 55 και άνω;

Και όποιος νομίζει ότι όλα αυτά είναι ανέφικτα ας σκεφτεί τα έσοδα των Δ.Ε.Κ.Ω! (Δημοσίων Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας) και το άν θα μπορούσαν να στηρίξουν το κοινό όφελος ή όχι. Αρνούμε να καταλάβω γιατί ο ΟΤΕ τα κέρδη του δεν τα επιστρέφει στο κράτος; Αρνούμε να καταλάβω γιατί οι ΔΕΚΟ ιδιωτικοποιούνται η μία πίσω από την άλλη. Αν ήταν τόσο ζημιογόνες θα τις αγόραζαν οι ιδιώτες; Αν είναι τόσο κερδοφόρες που έχουν αγοραστικό ενδιαφέρον, γιατί τις πουλάμε;

Ο Παρθενώνας χτίστηκε με τη δεκάτη.
Εμείς, με διψήφιο ΦΠΑ, φόρο εισοδήματος, δασμούς στα περισσότερα αγαθά, κοινωνικές ασφαλίσεις κ.α., δεν μπορούμε να φτιάξουμε ούτε τα καλύματα για τους υπονόμους της πλατείας.
Έτσι θα νιώσω περήφανος για τη χώρα μου;

Ε όχι ρε κουφάλες. Εγώ θα βρώ τον τρόπο και θα νιώσω περήφανος.
Και αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ξεκουμπιστήτε ΟΛΟΙ από την ηγεσία τότε έτσι ακριβώς θα γίνει. Αν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει επανάσταση και να πάρω τις τσουγκράνες και να βγώ στο δρόμο αυτό ακριβώς θα κάνω. Θα επαναφέρω την θανατική καταδίκη για παραβάσεις σε δημοσιονομικά ζητήματα, Θα ξανα-ανακαλύψω τη φωτιά αν η γιατρειά στην πρεμούρα σας είναι να σας κάψω ζωντανούς και το BIC έχει μεγάλο κόστος.

Και να είστε σίγουροι ότι θα βρώ τον τρόπο να το κάνω με χορηγό την Coca-Cola.
Σας υπόσχομαι πάντως ότι, ΕΓΩ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ, θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να νιώσω περήφανος για αυτά που πρέπει να μου προσφέρει η χώρα μου ΣΗΜΕΡΑ· Δεν θα σταθώ στο ένδοξο μέν, ληγμένο (σαν γαλατάκι προσφορά από Supermarket) δε, παρελθόν της.